Niemand vraagt hoe het met mij gaat

28/06/2020

niemand vraagt hoe het met mij gaat

Niemand vraagt hoe het met mij gaat is een gedachte die we snel krijgen op het moment dat we ons erg slecht voelen. Waarbij we dan vaak niet begrijpen waarom andere mensen dat niet doorhebben. Of dat het lijkt alsof niemand het interesseert hoe het met jou gaat omdat ze meer met zichzelf bezig zijn. Mag jij dus afvragen waarom niemand vraagt hoe het met mij gaat. Dan kan het volgende jou zeker hierbij helpen…

Inhoudsopgave

Niemand vraagt hoe het met mij gaat terwijl ik dat wel nodig heb

Als mens vinden we het altijd erg fijn om steun van andere mensen te ontvangen op het moment dat we het erg zwaar hebben. Helaas kan het nog wel eens voorkomen dat we deze niet krijgen. Terwijl het voor onszelf duidelijk lijkt te zijn dat we deze steun wel nodig hebben. Maar niemand schijnbaar erop ingaat om deze te willen geven. Waarbij we dan snel boos kunnen worden op andere mensen dat ze zo weinig empathie vertonen. En we hierdoor ook sterk het gevoel kunnen krijgen dat we alleen staan in de wereld met onze problemen. Waardoor we steeds vaker beginnen af te vragen, hoe komt het dat niemand vraagt hoe het met mij gaat? En hebben andere mensen wel door hoe zwaar ik het heb.

Op het moment dat andere mensen anders reageren dan jij verwacht. Kom je dus ook anders over dan jezelf dacht.

Want wat we vaak vergeten is dat hoe we ons voelen niet altijd overeenkomt met hoe we overkomen op andere mensen. Waarbij het dus goed mogelijk is dat je bijvoorbeeld erg slecht voelt en een behoefte voor steun ervaart. Terwijl je in je gedrag naar andere mensen overkomt dat je het heel zwaar hebt en vooral met rust wilt worden gelaten. Het is name op het moment dat we niet uitspreken wat we nodig hebben. Dat andere mensen hierdoor hun eigen conclusie gaan trekken over hoe ze het beste met jou kunnen omgaan. Met als gevolg dat het goed mogelijk is dat je steeds meer gaat irriteren aan het gedrag van andere mensen, doordat niemand vraagt hoe het met je gaat.

De grote valkuil die we zo snel maken als we ons slecht voelen

Want wat er snel kan gebeuren is dat we in een moeilijke situatie zitten waar we het erg zwaar mee hebben. Met als gevolg dat we hier erg moe van kunnen worden. En wat je vaak ziet bij mensen die erg moe worden, is dat we hierdoor de neiging krijgen om onszelf van onze omgeving af te willen sluiten. Vanuit het idee dat we meer rust nodig hebben en we dus alles als te zwaar ervaren. Waarbij we dus ook vaak het omgaan met andere mensen te zwaar vinden. Doordat we toch vaak moeite doen om goed te communiceren met een ander, wat kost natuurlijk heel veel energie. Het nadeel hiervan is dat we vaak ook andere mensen weer nodig hebben om ons weer goed te voelen. Doordat we sterk hun steun goed kunnen gebruiken.

Waarbij je dus ziet dat als we het zwaar hebben we sterk de neiging krijgen om onszelf te willen gaan isoleren van de rest van de wereld. Doordat alles snel als te zwaar voelt, terwijl we eigenlijk juist de sterke behoefte ervaren aan steun. Wat je dus ziet gebeuren is dat we vanuit ons gedrag we hierdoor sterk een signaal afgeven dat we met rust willen worden gelaten. Terwijl we van binnen een sterk gevoel ervaren voor steun. En we dus steeds opnieuw onszelf er erg aan kunnen storen dat niemand vraagt hoe het met mij gaat. Waarbij we dit dus gaan proberen te verklaren door met gedachtes te komen dat andere mensen het niet interesseert hoe het met ons gaat. In plaats van dat we niet bewust bij stilstaan hoe we op andere mensen overkomen.

Wat we vanuit ons gevoel willen en wat we vanuit onze gedachtes willen kan nog sterk verschillen. Met als gevolg dat we vanuit ons gevoel rust willen, maar we vanuit onze gedachtes graag aandacht willen krijgen.

Want ook voor andere mensen is het vaak erg lastig om te bepalen hoe ze het beste met jou kunnen omgaan. Waarbij je dus ziet dat we vaak aan beide kanten op elkaar gaan afwachten. Vanuit het idee dat pas als jij aangeeft wat je nodig hebt, de ander vaak dan pas initiatief durft te nemen. Doordat deze dan pas voor zichzelf duidelijk heeft wat jij nodig hebt. Zolang dit niet duidelijk is zullen de meeste mensen juist gaan afwachten op jouw reactie. Waarbij je dus eigenlijk twee partijen ziet ontstaan die steeds zelf niets willen doen. Maar wel er erg aan irriteren dat de andere partij steeds niet reageert. En we dus hierdoor gaan bedenken, niemand vraagt hoe het met mij gaat. Terwijl de ander juist denkt dat jij nooit aangeeft wat je nodig hebt.

Hoe belangrijk is het nu echt dat iemand vraagt hoe het met jou gaat

Want de grote fout die we snel maken is dat we niet meer de verantwoordelijk nemen voor onze eigen leven. En natuurlijk is er niets mis mee om samen sterk te staan. Maar de grote fout die hierdoor zo snel maken is dat we onszelf zo ontzettend afhankelijk van een ander kunnen maken. Vanuit het idee dat we pas gelukkig kunnen zijn als de ander alles voor ons oplost. Wat is natuurlijk ook heel normaal gedrag als je nog kind bent. Waarbij dan in dit geval alles door je ouder wordt opgelost. Op het moment dat we volwassen worden is de bedoeling dat we steeds meer zelfredzaam worden. Wat we dan natuurlijk ook meer gaan doen naar mate we steeds ouder worden.

Als je altijd blijft afwachten op de oplossing die maar nooit gaat komen. Zal je nooit verder komen dan waar je nu staat.

Het probleem wat je vaak ziet ontstaan dat we dan toch snel kunnen terugvallen in ons oude kindergedrag. Waarbij we dus toch weer juist de oplossing van onze problemen zoeken bij andere mensen. En we dus ook erg boos kunnen worden als niemand ons helpt of tenminste vraagt hoe met ons gaat. Met het grote gevaar dat we dit als excuus gaan gebruiken om niet aan onze problemen te werken. Vanuit het idee dat we niet uit onze problemen kunnen komen met de hulp van andere mensen. We dus ook vanuit een sterke afwachtende houding gaan leven. Of er juist aan gaan toegeven dat onze leven nooit zal veranderen. Wat is ook vaak de reden dat we onszelf voor zo een lange tijd slecht kunnen blijven voelen.

Wat kan je het beste doen als niemand vraagt hoe het met mij gaat

Belangrijk is voor jezelf eerst goed door te hebben dat je waarschijnlijk anders overkomt op andere mensen dan jezelf doorhebt. Wat ontstaat met name op het moment dat we een sterke behoefte ervaren waar andere mensen niet op ingaan. Want zou je bijvoorbeeld gaan huilen, dan zal dit er vaak voor zorgen dat de ander je gaat troosten. Wat is een gedrag die ontstaat bij de ander als reactie op jouw gedrag. Wat geeft dus aan dat als jij bedenkt dat niemand vraagt hoe het met mij gaat. Je dus waarschijnlijk met je gedrag een andere signalen afgeeft dan de behoefte die je voelt.

Hoe kom je nu echt over op ander mensen waardoor ze zo op jou reageren?

Wat geeft dus aan dat je gedrag en je gevoel niet op een lijn zitten. Waardoor je dus met een sterk gevoel van een behoefte zit, maar tegelijkertijd dit totaal niet aan andere mensen laat zien. Sterker nog, goede kans dat je jouw pijn op dit moment voor andere mensen aan het verstoppen bent. Waardoor andere mensen totaal niet door hebben hoe slecht het met jou gaat. Terwijl je daar wel een sterkt behoefte voor voelt. Wat leidt snel tot een innerlijk conflict tussen jezelf veilig blijven verstoppen, maar niemand geeft steun. Of dat je toch jezelf kwetsbaar gaat openstellen, waarbij andere mensen dan pas door hebben hoe het met jou gaat.

Wat betekend dus dat als je echt graag wilt dat andere mensen meer aandacht geven over hoe het nu met je gaat. Je toch echt meer kwetsbaar zal moeten gaan opstellen. En vooral zelf het initiatief te nemen met durven aan te geven wat er nu echt bij jou plaatsvindt. Want pas als je eerlijk bent met andere mensen, kunnen andere mensen vaak dan pas begrijpen hoe het met jou gaat. Waarbij je zal merken dat als je deze angst om je kwetsbaar op te stellen hebt overwonnen. Andere mensen hierdoor steeds vaker zullen vragen hoe het met jou gaat.

Belangrijkste tips van dit artikel

  • Als mens vinden we het altijd erg fijn om steun van andere te ontvangen. Wat kan nog heel lastig worden op het moment dat je niet weet hoe je daarvoor moet vragen. Of dat je niet van jezelf daar duidelijk in bent geweest dat je deze nodig had.
  • Want met name op het moment dat we sterk onze eigen pijn voor andere mensen gaan verbergen. Kunnen we hierdoor er juist voor zorgen dat andere mensen niet meer vragen hoe het met ons gaat. Terwijl we daar wel een sterke behoefte voor voelen.
  • Wat maakt het belangrijk dat je toch altijd voor jezelf durft kwetsbaar op te stellen naar een ander over wat jij nodig hebt. Waarbij dan pas vaak de andere ook echt dit aan jou begint te geven. Doordat het nu pas duidelijk is voor de andere wat jouw behoefte is.

  • Zou je graag de kans willen vergroten dat je beter kan omgaan angst en zorgen. Dan kan het volgende jou zeker helpen…

    Angst oefening

Deel dit artikel!

geen reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.